arrow_back

SKAO publiceert nieuw Handboek: unaniem besluit

Op 22 juni wordt Handboek 3.1 gepubliceerd, de opvolger van Handboek 3.0. SKAO interviewt leden van het Centraal College van Deskundigen (CCvD) over de totstandkoming van het nieuwe Handboek. Harald Versteeg (onafhankelijk voorzitter), Maud Vastbinder (projectleider Handboek 3.1) en Tijmen de Groot (secretaris) komen aan het woord. Waarom is er een nieuw handboek gekomen en hoe krijg je draagvlak bij zoveel partijen?


Wat bespreken jullie tijdens een CCvD-vergadering? Kun je een vergadering op hoofdlijnen beschrijven?

Tijmen: ‘Het Centraal College van Deskundigen (CCvD) bestaat uit stakeholders van de CO2-Prestatieladder. Dit zijn marktpartijen, aanbestedende diensten en NGO’s. Het is operationeel beheerder van de Ladder, verantwoordelijk voor het up-to-date houden van het certificeringsschema en functioneert als aanspreekpunt voor de Certificerende Instellingen. In het CCvD worden de wijzigingsbesluiten over het Handboek genomen. Vijf keer per jaar komen we daarom samen voor een vergadering van drieënhalf uur. Na een mededelingenrondje, het vaststellen van het verslag van vorige keer en de opvolging van actiepunten gaan we verder met het bespreken van de thema’s in het Handboek. Hoe kunnen we een bepaald thema of bepaalde tekst verbeteren? Het is de bedoeling dat iedereen de stukken van te voren nauwkeurig heeft gelezen en waar nodig met de achterban heeft gedeeld. Zo kunnen we goed de discussie aangaan.’ De vergaderingen worden door Harald voorgezeten en Tijmen treedt zelf op als secretaris.


Kunnen dat ook felle discussies zijn? 

Maud: ‘ja, die discussies kunnen fel zijn. Er is veel ruimte om je mening te ventileren. Maar uiteindelijk kiezen we voor een bepaalde richting of oplossing, waar iedereen het mee eens is. En om daar te komen hebben we het soms wel tien keer over een bepaald onderwerp.’ Tijmen bevestigt dat discussies lang kunnen duren. ‘Dat komt omdat elke invalshoek wordt belicht. Soms best een uitdaging.’ Harald: ‘Maar we doen het echt samen. We weten inmiddels waar ieders gevoeligheden liggen en iedereen streeft naar consensus.’ Maud: ‘we laten alle stakeholders meedenken en input geven. Geen enkele wijziging in Handboek 3.1 is vastgesteld zonder toetsing bij de gebruikers van onze norm. Daardoor is er zo’n groot draagvlak voor de wijzigingen. Het Handboek is dan ook unaniem vastgesteld, zonder te stemmen.’


‘We laten alle stakeholders meedenken en input geven. Geen enkele wijziging in Handboek 3.1 is vastgesteld zonder toetsing bij de gebruikers van onze norm.’




Waarom was het nodig om een nieuw handboek te publiceren?

Maud: ‘In 2015 is Handboek 3.0 gepubliceerd. Dat handboek stond als een huis en verschilde fundamenteel met zijn voorganger: alle kinderziektes hadden we eruit gehaald. Maar vanaf 2015 ontstond er weer een nieuwe realiteit en ontstaan nieuwe ambities. Je vraagt je in de loop van de tijd af of het bestaande handboek nog goed werkt en of het nog het juiste doel beoogt.’ Maud vertelt dat er daarom sinds die tijd onderzoeken zijn gedaan naar specifieke elementen uit het handboek. Ook zijn er jaarlijkse klanttevredenheidsonderzoeken, waardoor ook certificaathouders die geen zitting hebben in het CCvD, input kunnen geven. ‘En daaruit bleek dat het weer tijd was voor bepaalde wijzigingen.’ Harald legt uit dat situaties uit de praktijk ook aanleiding hebben gegeven om bepaalde punten te willen verduidelijken in Handboek 3.1. ‘Soms dachten we echt ‘dit kan niet waar zijn’, als wat we bedoeld hebben in het Handboek heel anders uitpakte in de praktijk. Dan dachten we ‘ligt het nou aan de auditor, of toch aan ons? Hebben wij de toelichting niet scherp genoeg geformuleerd?’’ Maud haakt aan door aan te geven dat het CCvD in het verleden verduidelijking probeerde aan te brengen door zinnen toe te voegen, en dat nu juist gekozen is om zinnen te schrappen. Niet in de laatste plaats omdat er blijkens de onderzoeken vraag was n

Prev:
Next: